Rurki intubacyjne z opatentowaną końcówką Flex-Tip

Rur­ki intuba­cyjne z końcówką Flex‑Tip – więk­sza płyn­ność intubacji i mniejsze ryzyko powikłań

Rur­ki intuba­cyjne z opaten­towaną końcówką Flex‑Tip ułatwia­ją płynne wprowadze­nie rur­ki pod­czas intubacji i jed­nocześnie zmniejsza­ją ryzyko uszkodzenia struk­tur anatomicznych. Ksz­tałt końców­ki kieru­je rurkę wzdłuż nat­u­ral­nych krzy­wizn dróg odd­e­chowych, dlat­ego oper­a­tor może wykon­ać intubację delikat­niej, szy­b­ciej i z więk­szą kon­trolą. Co więcej, kon­strukc­ja Flex‑Tip ogranicza kon­takt z tkanka­mi, co przekła­da się na mniejszą trau­matyza­cję i lep­szy kom­fort pac­jen­ta.

Mniejsze krwawienie i mniej urazów tkanek – potwierdzone badaniami

Dostęp­na lit­er­atu­ra naukowa pokazu­je, że rur­ki z końcówką Flex‑Tip znaczą­co zmniejsza­ją krwaw­ie­nie oraz urazy tkanek pod­czas intubacji przez nos w porów­na­niu ze stan­dar­d­owy­mi rurka­mi. Badanie Pri­or et al., 2010 wykaza­ło, że Flex‑Tip prowadzi do istot­nie mniejszej trau­matyza­cji, co ma szczególne znacze­nie w pro­ce­du­rach wyma­ga­ją­cych wysok­iej pre­cyzji i delikat­noś­ci.

Redukcja ryzyka VAP dzięki odsysaniu znad mankietu

Rur­ki intuba­cyjne z odsysaniem znad manki­etu stanow­ią ważny ele­ment strate­gii zapo­b­ie­ga­nia VAP (Ventilator‑Associated Pneu­mo­nia). Dane z licznych badań klin­icznych wskazu­ją, że odsysanie sub­glo­ty­czne może zmniejszyć ryzyko wys­tąpi­enia VAP nawet o 50%. Takie rozwiązanie wspiera bez­pieczeńst­wo pac­jen­tów wenty­lowanych mechan­icznie i poma­ga placówkom medy­cznym real­i­zować stan­dardy pro­fi­lak­ty­ki zakażeń.

Dwa rodzaje mankietów – dopasowanie do potrzeb klinicznych

Rur­ki z odsysaniem są dostęp­ne w dwóch wari­antach manki­etów, dlat­ego łat­wo dopa­sować je do specy­fi­ki odd­zi­ału i stanu pac­jen­ta:

• manki­et z PCV – stan­dar­d­owy, trwały i sze­roko stosowany,
• ultra­cien­ki manki­et poli­ure­tanowy – o gruboś­ci zaled­wie 10 mikro­nów (dla porów­na­nia PCV: 50–60 mikro­nów).

Cieńszy manki­et poli­ure­tanowy umożli­wia stosowanie niższego ciśnienia wypełnienia, co zmniejsza ryzyko urazu tchaw­icy. Dodatkowo struk­tu­ra poli­ure­tanu min­i­mal­izu­je pow­stawanie zag­ięć, dzię­ki czemu ogranicza prze­ciekanie wydzieliny znad manki­etu – a to kole­jny ele­ment reduku­ją­cy ryzyko VAP.

Najważniejsze korzyści rurek Flex‑Tip i rurek z odsysaniem

kon­strukc­ja Flex‑Tip zwięk­sza­ją­ca bez­pieczeńst­wo i kom­fort intubacji.

płyn­niejsze wprowadze­nie rur­ki i mniejsza trau­matyza­c­ja tkanek,

istot­nie mniejsze krwaw­ie­nie pod­czas intubacji przez nos,

redukc­ja ryzy­ka VAP nawet o 50% dzię­ki odsysa­niu sub­glo­ty­czne­mu,

wybór manki­etu: stan­dar­d­owy PCV lub ultra­cien­ki poli­ure­tanowy,

niższe ciśnie­nie wypełnienia manki­etu i mniejsze ryzyko urazu tchaw­icy,

ogranicze­nie prze­cieków wydzieliny dzię­ki właś­ci­woś­ciom poli­ure­tanu,

[1] Pri­or S, Heaton J, Jatana KR, Rashid RG. Park­er flex-tip and stan­dard-tip endo­tra­cheal tubes: a com­par­i­son dur­ing naso­tra­cheal intu­ba­tion. Anesth Prog. 2010;57(1):18–24. doi:10.2344/0003–3006-57.1.18 
[2] Dez­fu­lian C, Sho­ja­nia K, Col­lard HR et al (2005) Sub­glot­tic secre­tion drainage for pre­vent­ing ven­ti­la­tor-asso­ci­at­ed pneu­mo­nia: a meta-analy­sis. Am J Med 118:11–18 
[3] Lacher­ade JC, De Jonghe B, Guezen­nec P et al (2010) Inter­mit­tent sub­glot­tic secre­tion drainage­and ven­ti­la­tor-asso­ci­at­ed pneu­mo­nia: a mul­ti­cen­ter tri­al. Am J Respir Crit Care Med 182:910–917 
[4] Muscedere J, Rewa O, McK­ech­nie K et al (2011) Sub­glot­tic secre­tion drainage for the pre­ven­tion of ven­ti­la­tor-asso­ci­at­ed pneu­mo­nia: a sys­tem­at­ic review and meta-analy­sis. Crit Care Med 39:1985–1991 
[5] Wang F, Bo L, Tang L et al (2012) Sub­glot­tic secre­tion drainage for pre­vent­ing ven­ti­la­tor-asso­ci­at­ed pneu­mo­nia: an updat­ed meta-analy­sis of ran­dom­ized con­trolled tri­als. J Trau­ma Acute Care Surg 72:1276–1285  
[6] Dul­lenkopf A, Schmitz A, Frei M, Ger­ber AC, Weiss M. Air leak­age around endo­tra­cheal tube cuffs. Eur J Anaes­the­si­ol. 2004;21(6):448–453. doi:10.1017/s0265021504006064