CARESTREAM HEALTH

Wprowadzenie techniki cyfrowego uzyskiwania obrazów do zakładu radiologii może odbywać się na kilka sposobów. Najbardziej popularna metoda opiera się na technice pośredniej (system CR), w której tradycyjne kasety zostają zastąpione przez specjalne kasety z ekranem fosforowym, które przechowuą obraz utajniony. Obraz z kasety odczytywany jest przy pomocy czytników zwanych potocznie skanerami (nie należy tych skanerów mylić ze skanerami umożliwiającymi skanowanie wywołanych błon RTG). Uzyskany w ten sposób obraz jest następnie przesyłany i przechowywany w systemach komputerowych. Taka metoda ucyfrowienia radiologii ma wiele zalet. Po pierwsze możliwe jest przesyłanie obrazów diagnostycznych na odległość. Po drugie koszt przechowywania obrazów jest niski. Istotne jest też to, że tylko część obrazów musi zostać wydana na zewnątrz zakładu w postaci naświetlonej kliszy. Jak wykazała praktyka jedynie 25% pacjentów musi otrzymywać wynik swojego badania w postaci obrazu na filmie. W związku z tym znacznej redukcji ulega ilość materiałów eksploatacyjnych zużywanych w pracowni, a koszty eksploatacji zakładu radiologii mogą być zredukowane nawet do 30% w porównaniu do kosztów systemu analogowego.

Diagnostyka prowadzona jest przede wszystkim w oparciu o dedykowany do tego celu monitor diagnostyczny. Istotne jest również zorganizowanie prawidłowego obiegu informacji w zakładzie i szpitalu, w tym możliwość transmisji obrazów na oddziały i np.: izby przyjęć czy oddziału ratownictwa medycznego.

Nowoczesne systemy dostarczają na stacje robocze obrazy o 12 bitowej skali szarości, a systemy czołowych firm nawet 14 bitowej. Obrazy takie mogą być już wykorzystywane w systemach CAD (Komputerowego Wspomagania Diagnostyki).

Jednocześnie możliwość poprawy jakości obrazu na drodze elektronicznej ogranicza do minimum konieczność wykonywania powtórzeń, a tym samym ogranicza dawkę promieniowania otrzymywaną przez pacjentów. Zakup jednego wielosplotowego (zdolnego czytać wiele kaset na raz) systemu CR pozwala też na ucyfrowienie nawet kilku aparatów rentgenowskich.

Druga metoda ucyfrowienia zakładu radiologii polega na bezpośrednim uzyskaniu obrazu medycznego w aparacie RTG wyposażonym w specjalną matrycę wbudowaną w urządzenie (system DR). Jest to system, który całkowicie eliminuje kasety, co znacznie wpływa na komfort pracy osób obsługujących urządzenie. Koszt tego typu rozwiązania jest jednak znacznie wyższy niż w przypadku systemu pośredniego. Z ekonomicznego punktu widzenia zakup systemu DR jest uzasadniony w przypadku konieczności wymiany starego aparatu oraz w przypadku systemów specjalizowanych: dedykowanych do badania klatki piersiowej, mammografii, lub na oddziały ratownictwa medycznego.

Trzecią, ostatnio wprowadzaną technologią jest zastąpienie kasety z filmem bezprzewodowym detektorem cyfrowym o wymiarach kasety, który można stosować w zwykłych analogowych aparatach rentgenowskich. Rozwiązanie to ma wiele korzyści. Do najważniejszych należą: brak konieczności przebudowy pomieszczenia rtg i samego aparatu, jest tańszy niż nowy DR. Charakteryzuje się krótkim czasem instalacji – około 6 godzin. Po zakończeniu instalacji klasyczny zakład rentgenowski zmienia się w pracownię cyfrową. Detektor można przenosić ze stołu rtg do ścianki do naświetleń. Nie ma obawy zahaczenia przewodem łączącym, ponieważ rozwiązanie opiera się o przesyłanie obrazów w technologii WiFi z detektora do konsoli technika, a następnie na stacje opisowe lekarza radiologii. System nazywa się DRX – 1 i jest oryginalnym rozwiązaniem Carestream Health.